Zomers

(Ponzi, levensgrote fan van kikkerbilletjes...)

(Ja, hij speelt voor standbeeld)

Zo, ik dacht, ik speel even voor mooi weer. In de goede, frisse, zomerse zin van het woord dan. Obviously. Want van deze tijd van het jaar moet je genieten. Even stilstaan bij de mooie dingen om je heen, al zijn het maar de kleine dingen, nee, juist de kleine dingen. Want die mis je juist vaak. En dat is toch zonde?

BijZONder moment

 

Als Roux la Rouge moest kiezen wat hij zou willen lezen, wist hij het wel... Simpel toch, die keuze? Niet alleen door de vrolijke kleurtjes, gelukkig maar(!) Er gaat niets boven verhalen met inhoud. Maar wie zegt dat personeelsmagazines niet trendy en exciting kunnen zijn, mag weer onder zijn gemakzuchtige steen kruipen.

36 pagina's telt het blad dat ik gemaakt hebt, inclusief cover en achterkant. Hij is professioneel geniet, gevouwen en bijgesneden. Net echt, dus. ;) Het ziet er zeker mooi uit. Dat mag vind ik ook wel, na al die tripjes met de trein/auto, rijen aan interviews en uren zwoegen met InDesign (ik kan dat programma de komende zes maanden niet meer zien) Geloof me als ik zeg dat ik, als one woman show, nu enigszins in gaap-stand belandt ben. Dat worden tussen nu en mijn opnieuw geboren wakker bewustzijn alleen nog maar 'saaie' weekenden vol uitslapen en bekers vol warme melk met honing. Toch zal ik, naast de radiator gevouwen met lief spinnende kat op mijn schoot, met veel plezier terugdenken aan mijn stagetijd. En niet in de laatste plaats aan al die interessante en verrassend spontane mensen die ik heb ontmoet. Along the way. Met hun 'kleine verhalen' in mijn achterhoofd, ga ik verder. Op zoek naar inspiratie. Naar mijn eigen 'glansmomentjes'.

Trouwens nog even een grappige foto, genomen tijdens de uitmarkt van vorige maand: (wees niet bang, het is maar een pruik, mam!)

Aardbeien Afterparty

Normaal gesproken ben je maar 1x per jaar jarig. Not me. (want sinds wanneer is mijn familie 'normaal') Ik vierde dinsdag voor de second time mijn verjaardagsfeestje. Alsnog met taart, cadeautjes en feestelijkheid btw. Zoals het hoort. Een soort van afterparty eigenlijk, maar dan in onze tuin.

Fris en fruitig: Me and my strawberry birthday cake

Voor de gelegenheid was de eettafel omgetoverd tot rozenpaviljoen. Ook vruchtjes waren er volop en een special treat was de door mijn oom zelfgebakken aardbeienkwarktaart (met verse aardbeien!) was eindeloos populair. Helaas is er nog wel een stukje in de koelkast blijven staan. *kuch kuch* Daar moet ik me dan later maar aan opofferen... ;)

Om jullie enigszins een blik te verschaffen in de verzameling verse lekkernijen die wij op deze blije avond hebben veroverd, hier even een kort overzichtje...

Zoet Menu*

Watermeloenballetjes (zelf gesneden)
Vanille cake met stukjes caramel

After Eight
Sinasappel Pimmetjes
Noga met nootjes
Rode-bessen-in-gelatine-brei (aka 'Rote Grütze' - klinkt vies is echter HEEL lekker)

Spicy menu*

Hot sausage in currysaus
Home-made gehaktballetjes in boter/tomaat saus
Koude macaroni salade met paprika en roomsaus
Echte Duitse Kartoffelsalat = mjammie
Warm stokbrood met kruidenboter

Nagerecht*

Aardbeienkwarttaart met verse aardbeien op top
Pistachenootjes
Vruchtensapjes

* is allemaal in combinatie met rosé geserveerd. Tja, die fles kwam wel leeg.

Toen ein-de-lijk iedereen aanwezig was;

"Ah, mooi, dan kunnen we nu beginnen met vreten!" 

- mijn eetgrage/ongeduldige zuslief Renate

Betrapt! Peter werpt me tijdens het fotograferen een bijna schuldige blik toe. Hmm. Sommige mensen houden er kennelijk niet van om op de foto te worden gezet als ze aan het eten zijn. Renate en Cis hebben gelukkig hun smullende smiling faces wel meegenomen. ;)

^ Upstairs: Casper vond het ook een reuze interessante gebeurtenis. Bij het eerste vleugje worst dat zijn op kwam, trippelde hij zoals alleen hij dat kan, met verwachtingsvol koppie onze kant op. En zoals altijd kreeg hij ook wat lekkers toegeworpen. (al wil mijn oma die hier van haar red berry mess aan het smullen is niets van hem weten..)

Lekker uitrusten op het terras bij de vijver. Met een wijntje natuurlijk. Wel toasten ze op mij. Haha, dat dan weer wel. Eigenlijk ben ik zelf de hele tijd op pad geweest. Praten, foto's maken, gek doen. En smikkelen natuurlijk. Het motto "het moet toch op" is veelvoudig gebruikt die avond, trust me!

 En omdat het geen zomer is zonder summer dress...

Al met al was het een erg amusante avond vol gezelligheid, gekheid en lachbuien. Zowel op binnen als buiten terrein. Op het eind heb ik zelfs nog een mooi cadeautje gekregen; we staan in de finale!! Ja, wie had dat gedacht? Ik zeker niet. Maar toch mooi meegenomen. Misschien heeft het toch een beetje te maken met de zacht zalmroze tint van mijn jurkje??? Hehe.

 Downstairs: een silly moment van my uncle Albert, onze eigen chef-kok

 

Ik ben alvast benieuwd wat we volgend jaar gaan doen... Een Spaanse barbeque perhaps? Ben ik op zich niet tegen. Met garnaalspiesjes, sandwiches met komkommer salade en limoenijs met verse ananas. Ach, ik roep zo maar wat, hoor. ^^