Mission: UK

To Bournemouth & back... 

 

 

Zin in Zee

Noem het een inspiratieblog, maar I am helpless; de vakantie roept...

 

ik denk aan 'zee'...

 

...'zon'

 

...'zand'

 

zonsondergangen & woeste golven...

en spelen met mijn nieuwe lomocamera!

Girls just wanna have fun - en dat kan ook best hier.

As long as you wear your fun-coloured glasses.

Augustus, ik kom eraan! Op naar Scheveningen(!!!)

Welkom in Wonderland

Verlies transformeren in iets moois - dat is in feite wat Kirsty Mitchell heeft gedaan. Na het ontvallen van haar moeder, stortte ze zich in haar passie voor fotografie. Vluchtte ze regelrecht een droomwereld in. En het mag gezegd worden; wat begon als een 'klein zomerprojectje' van een hobbyist(!) groeide uit tot een tientallige fotoserie van adembenemende proporties.

“Life has become a different place. A 'second chance’ is maybe the only way to describe it."

 

  
Drie jaar. Zo lang deed ze erover om de serie compleet te maken. Volledig zelfstandig (lees; met een minimaal budget) sprokkelde ze kostuum na kostuum bijeen & werkte ze de onwerkelijke concepten uit die doen denken aan een cross-over tussen Lord of the Rings, Pan's Labyrinth en Alice in Wonderland.   

"I am so grateful; I have had my eyes opened."

De serie vond dan ook gaandeweg de toepasselijke naam 'Wonderland'. Met de fantasierijke foto's beoogde ze slechts één ding; de vele sprookjes en spannende verhalen die haar moeder tijdens Kirsty's kinderjaren voorgelezen had, met de wereld delen. En haar daardoor voort te laten leven; te eren.   

"No matter how sad the origin of it all was -- I will always cherish the fact this small and precious awakening happened...”

Haar academische achtergrond in kostuum design, kwam de nieuwe fotografie op haar missie perfect van pas; samen met een vriendin (make-up artiest), werkte ze na thuiskomst van haar 'echte' baan tot in de ochtenduren door om eigenhandig alle benodigde attributen te creëren - van pruiken tot sieraden. En natuurlijk de gewaden zelf.

'All the characters came to me in my dreams. My aim was to portray time passing, an unsaid journey through four seasons, incorporating every colour in the rainbow.'

Ze moet lachen als ze opnieuw hoort dat toeschouwers ervan overtuigd zijn dat ze de hele wereld over heeft gereisd voor dé perfecte locatie voor elke shoot. Niets is minder waar; stuk voor stuk zijn ze in hartje Surrey genomen - haar eigen thuisbasis.

"I developed a deep bond and newfound respect for the landscapes featured in the series. I can only hope I am able to remind others of their forgotten magic and beauty."

Tja, het is altijd lastig kiezen uit zoveel moois... Smaakt het naar meer? Bekijk vooral de gallery van Kirsty Mitchell. Als inspiratiebron wellicht - of anders 'good old' desktop materiaal ;)

Boekenbeesten

Hoe ze er op is gekomen? Geen flauw idee. En een eigenzinnige combinatie, dat is wel. Maar aangezien ik van boeken, oude dingen, rare dingen, gevleugelde dieren & kunst houd, is het aan mij zeker besteed; de serie 'bugs on book covers' van Rose Anderson.

 

 

Ik zou ze natuurlijk allemaal wel willen showcasen, maar om oneindig scroll-werk te besparen, klik gewoon hier. Wel doen, hoor - het is écht de moeite waard!

Bella Verona

Paasbest

Pasen draait niet om chocolade eitjes, decoratieve kuikentjes en marsepeinen bunny rabbits...

Dat hoorde ik tenminste net op het journaal. Het gaat erom, zoals het oude Nederlandse spreekwoord aangeeft, dat je er op je 'paasbest' uitziet. Bella figura, kort gezegd. Maar dan in ons tulpenlandje. Hmm, ik moet toch eerlijk bekennen dat het er bij ons thuis anders aan toe gaat. (lees: zone of comfort & candy)

In onze woonkamer liggen er vooral pimmetjes op tafel, glunderend in het vroege lentelicht. (De keurige zondagse kleren zijn ver te zoeken - we lopen juist op sokken/sloffen en nog net niet in pyjama rond) Natuurlijk zijn ook andere items, veelal te zoet óf te mooi om op te eten, voor handen.

Ik geeft zonder twijfel toe dat ik onze versie prefereer. Het is immers toch veel gezelliger om met z'n allen bij elkaar te zitten zonder gestress, gedoe en gefrunnik? In plaats daarvan juist achterover leunen, ontspannen en lachen.

De Italianen hebben ook hiervoor een treffende term; dolce far niente - oftewel, het genieten van niets. Now tell me honestly, dat kunnen wij toch ook wel?

  Ter inspiratie alvast een schilderij met dezelfde naam.

(puin)hoop

Pictures of Garbage door de Braziliaanse 'hybrid' fotograaf Vik Muniz.

Nieuwsgierig? Bekijk zijn Sundance bekroonde documentaire Waste Land: www.wastelandmovie.com

 

 

Deze metalen storybook beasties zijn woonachtig in de fictieve steampunk wereld van Amerikaanse artiest Andrew Chase. Hij weet met oude auto onderdelen en een handvol knikkers (voor de ogen!) heel wat bijzonders neer te zetten. Van olifanten en cheeta's tot giraffes en T-rexen.

Ik zal binnenkort een 'in a nutshell' interview met beiden posten, zoals al gepubliceerd in het magazine.

So... stay close!