Opgegraven Relieken

"Stories are like ancient fossils in the ground, waiting to be dug up. They're there, you just have to find them" - Stephen King

Vleugels vol woorden, een hoofd vol met zin, drijf ik nog een beetje met de golven mee.

Mijn constructie nu afgesloten, duik ik het volgende hoofdstuk in, met zwarte krullen in mijn haar en dankbare vlekken op mijn vingers, waar, wellicht door haast ontstaan, af te lezen is hoe het mijn hart vergaat.
Zie dan hoe elke lijn mij tekent, met lussen vol betekenis vervult, omgeeft en uitstort op de aarde, een creatieve reïncarnatie die nodig is om de werkelijkheid te doortasten om haar net zo goed vast te leggen als zij mij registreert.
Levensechte inbeelding is iets wat je voelt en leert, maar slechts eruit kan halen als het erin zit, diep geworteld, onontkoombaar, in de essentie van je zijn.
Fantasie is verslavend omdat het zo hoort, je herinnert aan dat wat goed voelt, natuurlijk is. Een soort thuiskomen, in gedachten.

Dat is, give or take, mijn interpretatie van the King's Speech. ;)

 

"I've got no self control
been living like a mole now
going down; excavation"

- snippet van U2's 'Elevation'

 (klonk altijd bizar in mijn oren,

maar eindelijk kan ik er wat mee)

3x Gekheid zonder stokje

Hierbij introduceer ik een nieuw genre: de 3 raarste zinnen van de maand. Eigenlijk zijn het er geen drie. Eigenlijk zijn het geen zinnen. Afijn.. maakt niet uit. Lees en huiver... (of niet)

De koffiepot is verknocht aan mooie dingen. De slingers staan er niet bepaald om te springen. Maar elke keer dat de klok luidt, loopt de kerktoren in een draf de trap af.

De vogelboom schudt suf verbaasd met zijn veren. De wasmand kan daar nog wel wat van leren. Maar als het bad eenmaal volloopt, drijft het washandje anoniem langs mijn ellebogen.

De zandbak praat met een bek vol tanden. De vingerhoeden hebben echter niks omhanden. Maar ieder moment dat de schommel slaapt, wandelt de kersenboom zoetsappig de oprit uit.

Oké, oké... omdat iedereen toch half een stokje verwacht, krijgen jullie van mij met dit lekkere weer een warme ijslolly. Nee, met dit ijzige weer een lollige...ehm...nee

Je zou niet zeggen dat dit eigenlijk zeepjes zijn waarmee je je tijdens het douchen of badderen kunt wassen. Wow. Wat de Italianen tegenwoordig ook allemaal verzinnen. Toch zien ze er zeer smakelijk uit. Je gaat er spontaan van schuimbekken (pun intended) Ik smelt al bijna als ik er naar kijk. *rent naar de vriezer* Lang leve Festini!